Söylediklerimi, duyduğunuzu, duyuyorum.
Kulaklarımdan akan kulağımın,
Kulaklarına konuşuyor, kelimeler.
Bir gıcırtı yükseliyor, sesimde
Kelimelerde, ansızın kan fışkırıyor!

Bu bir derya,
Bu bir nehir,
Bu bir bardak su,
Bu bir kaşık,
Bu bir damla.

Beni ansızın gece vakti yatağımda yokla!

Bir gün
elinde oyuncak toplar,
Sesinde kan!
Sakalında bir ölüm, bir doğum, bir kanca!
Gözlerine bakıyorum;
Oradalar!
Gözlerine bakıyorum, orada değiller!

Bir oradaydın,
Bir değildin!
Bir benimle elin,
Sensizliğin verdiği yokuşta,
Bu çok gürültülü dünya yokuşunda,
Yürürken ben;
Bize geldiğini hayal ediyorum.

Saldırıyorum,
1,2,3 eller yukarı!
Yumruk yapıyorum, yukarı!
Saldırıyorum, bana değil bize geliyorsun!
Saldırıyor!

Tenhalık!
Kırılan kemiklerin ette bıraktığı izler!
Hani bir boşluk,
Böyle yumuşacık.
Sanki oranın doğrusuymuş,
Fakat sanki orada olmaması gerekiyormuş gibi!

Bir yumuşaklık,
İşte etler,
Kemiklerin, etlerden ayrıldığı anlardaki
O iz bırakıcı,
Kan karıştırıcı,
Kan kaynatan,
Acı, karartan,
Acı gibi kanlatan suyu!

Uyu kanım,
Uyu canım,
Uyu karnımdan; göğsüme
Göğsümden; boğazıma
Boğazımdan; dişlerindeki ete
Doğru uzayan yokluğun!

Uyu!Çünkü senden sonra ölenler, Daİma sen olacaksın!