Üç kişi geldiler. Üç şahıs geldi. Kişilik sahibi olmak, şahsiyet sahibi olmak... Kelimeler her şeydir öyle değil mi? İnsan kendini kelimelerle Allah'ın kulu ilan eder veya dinden çıkarken de kelimelere ihtiyacı vardır. Gariptir, ben lâl veya âma(kelimenin yazılışı beni biraz düşündürüyor) bir ateiste hiç rastlamadım. İnsan daha çoğuna sahip oldukça kibirleniyor belli ki; dünyadaki herkesten daha çok parası olanlar misal, şahsiyetlerini çoktan yitirmenin yanı sıra paraları geldiği pis lağıma gerisin geri akıyor. Öyle ya para geldiği yere gider demişti bir büyük adam.

Bireyselleşen insanın bir rey ortaya koyma imkanı da kalmıyor çünkü fikrini beyan edip de rey(görüş)ini sunacağı kimsesi yok, ekranlardan başka. Şöyle bin takipçisi dahi yoksa, anlattıkları bir apartmanda yaşayan insan kadar kulak tarafından bile duyulmuyor. Dolayısıyla bireyselleşen insan birey olamıyor çünkü onu birey olarak tanımlayacağımız bir toplumu yok. Şahsiyet sahibi olmak, kişilik sahibi olmak ise tam tersi, toplumun dışına çıksa dahi duruyor o şahsın ruhunda. Çünkü insanın özgün ve gerçek bir birey olması demek; çevresindekiler yokken de kendi biricikliğinde kıymete haiz(değer) olması demektir.

Bütün bunlar bize, kişiyi takip edenlerin değil; kişinin takip ettiklerinin ona değer kattığını göstermektedir.

------------------------------
Yazar: Merve DEMİR
Instagram: mus.mervesungurdemir
Tür: Eleştiri