Mahmud Abdülbâkî: Şairlerin Sultanı Baki
Mahmud Abdülbâkî (1526 - 7 Nisan 1600), Türk Divan şairi ve “Şairlerin Sultanı” olarak anılan önemli bir isimdir. İstanbul'da doğmuş, fakir bir ailenin çocuğudur. Çocukluğunda camilerde kandillerin yakılmasına görevli serac çıraklığı yapmıştır.
Orhan Şaik Gökyay, Baki'nin saraç çıraklığı değil, serac çıraklığı yaptığını savunmuştur. Bu, eski imlası aynı olan iki kelimenin yanlış okunmasından kaynaklanan bir hata olabilir.
Baki'nin eğitimine büyük değer verdiği için ailesi ona medrese devam etmesine izin vermiştir. Eğitimini tamamladıktan sonra çeşitli medreselerde müderrislik yapmıştır. Kadılık ve kazaskerlik görevlerinde bulunmuş, Kanuni Sultan Süleyman döneminde Saray'a yakın bir ilişkiye sahip olmuştur.
Baki'nin şiirleri, Aşk, yaşamanın zevki ve doğa gibi konuları işler. Teknik olarak güçlüdür ve dil kullanımında çok yeteneklidir. Eserlerinden en önemlisi Kanuni Sultan Süleyman'ın ölümü üzerine yazdığı “Mersiye-i Hazret-i Süleyman Han” mersiyesidir.
Baki, Türk Divan şiirinin gelişiminde büyük bir rol oynamıştır ve ölümünden önce bile “Şairlerin Sultanı” olarak anılmaya başlanmıştır. 7 Nisan 1600 tarihinde İstanbul'da vefat etmiştir.
Fatma Nur Akyıldız - Tarih ve Toplumsal İncelemeler Editörü
Geçmişin izlerini sürerek bugünün sosyolojik dinamiklerini ve medeniyet tasavvurumuzu çözümler.
Kaynakça ve Notlar
Bu yazı araştırma, inceleme ve düşünce yayını niteliğindedir. Kullanılan kaynaklar yazı içinde veya sonunda belirtilebilir.